توصیه‌هایی جهت بهبود سلامت روان در محیط کار

۱۳۹۷/۰۱/۰۱ در ۰۷:۴۰

بهداشت محیط کار

اولین نکته برای موفقیت در کار این است که شما به کارتان علاقه‌مند باشید. اگر از کاری که انجام می‌دهید لذت ببرید، احساس آرامش داشته و به صلح درونی با خودتان می‌رسید. این صلح، هماهنگی در جسم و روان را برای‌تان به دنبال خواهد داشت و باعث می‌شود به جای خستگی از کار، از آن لذت ببرید.

به گزارش خبرنگار ایران پزشک، سلامت روان ناشی از رضایت شغلی، ویژگی مهمی است که نباید نادیده گرفته شود. بنابراین اگر از کارتان لذت نمی‌برید، به دنبال تغییر یا سازگار شدن با آن باشید.

منظور دریافت مالی نیست. هرچند این نکته نیز بسیار اهمیت دارد. آن‌چه از انجام کاری در روان شما اثر می‌گذارد بسیار مهم است. برای مثال احساس می‌کنید شغل شما باعث کمک به دیگران می‌شود؟ تاثیری روی میزان علم آن‌ها دارد؟ تغییری در رفتار و گفتار آن‌ها ایجاد می‌کند؟ به سلامت جسم آن‌ها کمک می‌کند؟ به سلامت روان‌شان کمک می‌کند؟ باعث شادی و تفریح‌شان می‌شود؟ بنابراین حسی که از کار دریافت می‌کنید، بسیار مهم است. به این احساس دقت کنید.

 

دریافتی‌تان مهم است

بخش مهمی از رضایت شغلی به بحث میزان دریافتی بر می‌گردد. به این معنی که شما در قبال ساعت‌ها و میزان کاری که انجام می‌دهید باید مبلغ منصفانه‌ای دریافت کنید. این رقم علاوه بر حقوق و مزایایی است که برای شما باید در نظر گرفته شود. در غیر این صورت احساس می‌کنید به شما ظلم شده و از شما بی‌گاری می‌کشند. اگر دچار این حس هستید، ابتدا جای جدیدی را برای تامین درآمد مالی پیدا کرده و بعد شغل‌تان را تغییر دهید.

 

رفتار کارفرما

همیشه یک نفر رییس است و شما مرئوس، اما این‌که این جایگاه چقدر باعث اعمال قدرت، ظلم، تحکم، توهین یا به عکس کمک و همراهی با کارمند می‌شود، بسیار مهم است. اگر احساس می‌کنید کارفرما به چشم ابزار به شما نگاه می‌کند، حتما برای تغییر این وضعیت و نگرش مدیر خود تلاش کنید. در غیر این صورت به دنبال تغییر محیط کار خود باشید.

 

همکارها را ارزیابی کنید

هم اتاقی یا هم‌کارهای دیگر چقدر با شما همراه هستند؟ چقدر در تلاش برای زیرآب‌زنی هستند؟ چقدر دوست دارند کار را از شما بدزدند؟ یا به عکس، از مصاحبت با آن‌ها لذت می‌برید؟ آیا با شما هم‌قدم و همراه هستند و مثل یک تیم، تلاش می‌کنند تا کار بهتر پیش برود؟ این‌که ارتباط شما با هم‌کارها به چه شکلی است، نکته بسیار مهم دیگری است که باید به آن توجه کنید.

قدم اول و مهم، ثبات قدم و به قول معروف حفظ جایگاه‌تان است. قدم بعدی، صحبت کردن با هم‌کار مورد نظر برای تغییر روندی است که در پیش گرفته است. راه‌کار بعدی صحبت با مدیر است. در صورت عدم تغییر وضعیت موجود به تغییر محیط کارتان فکر کنید. در واقع حضور فرد یا افرادی که به قول معروف چوب لای چرخ‌تان می‌گذارند، چیزی جز خرد شدن اعصاب را به دنبال نداشته و باید هرچه زودتر شرایط را به شکل مناسب تغییر دهید.

 

احساس ارزش‌مند بودن مهم است

چقدر احساس ارزش‌مند بودن می‌کنید؟ حس می‌کنید کاری را انجام می‌دهید، پولی دریافت می‌کنید تا زندگی کنید یا این‌که اعتقاد دارید شما مهره مهمی اول برای خودتان، بعد در محل کار و در نهایت در کل جامعه هستید؟ اگر حس می‌کنید فرد ارزش‌مندی نیستید و کاری که انجام می‌دهید، با حضور یا بدون حضور شما اجام می‌شود، حتما بررسی مجددی روی جایگاه شغلی‌تان داشته باشید. اول این‌که ممکن است تفکر شما اشتباه باشد. دوم این‌که ممکن است فکرتان درست باشد و نیاز به تغییر شرایط باشد.

 

قابل اعتماد هستید؟

مروری روی رفتارتان داشته باشید. شما چقدر فرد قابل اعتمادی برای کارفرما و همکاران‌تان هستید؟ اگر مساله‌ای در محل کار وجود دارد، همان‌جا باقی می‌ماند یا آن را به دیگران منتقل می‌کنید؟ چقدر برای رفع مشکل یا مشکلات تلاش می‌کنید؟ خودتان جزو چرخ‌دهنده‌های فعال هستید یا باید به حال شما هم فکری کرد و تغییرتان داد؟ اگر به نظر خودتان فرد قابل اعتمادی نیستید یا برای بهبود اوضاع کار تلاشی نکرده و به قول معروف چوب لای چرخ مسیر حرکت می‌گذارید، علاقه‌ای به کارتان ندارید و به دلیلی از کار و محیط آن خسته شده‌اید. بنابراین باید برای تغییر شرایط اقدام کنید.

 

چقدر پیش‌رفت داشتید؟

فرض کنید حدود ۱۰ سال است به انجام کاری اشتغال دارید. طی این ۱۰ سال از نقطه‌ای که آغاز کردید به کجا رسیدید؟ آیا تغییری در جایگاه شغلی، میزان دریافتی و غیره شما اتفاق افتاده است؟ میزان تغییرات شغلی شما متناسب با تلاش و زحمت‌تان برای پیش‌رفت بوده یا نه؟ اگر این پیش‌رفت متناسب با تلاش‌تان بوده که جای تبریک دارد و شما حتما از کارتان راضی هستید. اگر این‌طور نیست، مروری به میزان تلاش فردی و نتیجه آن از طرف کارفرما داشته باشید. اگر این آهنگ متناسب نیست، سازتان را جای دیگری کوک کنید!

 

خودتان را با خودتان مقایسه کنید

برای این‌که بتوانید ارزیابی درستی از وضعیت شغلی‌تان از هر نظر داشته باشید، وضعیت‌تان را با افرادی که از نظر تحصیلات، شغل، ساعت کاری و غیره شبیه یا نزدیک به شما هستند، بسنجید. سپس برای هر اقدامی تصمیم بگیرید. بنابراین برای ارزیابی، ملاک درستی داشته باشید تا به نتیجه درست برسید.

 

تعادل فراموش نشود

چقدر به کارتان چسبیدید؟ این چسبیدن از ترس کارفرماست یا این‌که واقعا دوست دارید مثل تفریح، کارتان را انجام دهید؟ به کارتان چسبیدید، چون برنامه و تفریح دیگری ندارید؟ به کارتان چسبیدید، چون از نظر روانی کار کردن به شما کمک می‌کند به مسائلی فکر نکنید؟ فراموش نکنید، فکر کردن، برنامه ریزی کردن و تلاش برای بهبود شرایط کاری، حد و اندازه‌ای دارد. اگر بیش از اندازه به کارتان می‌چسبید، مسلم است که جایی خسته شده و به اصطلاح می‌برید! بنابراین بین کار و تفریح تعادل برقرار کنید.

 

تصمیم بگیرید

بدون دخالت یا نظر دیگران، حداقل یک روز کامل شرایط کاری‌تان را بررسی کنید. اگر احساس کردید کار آن‌قدر که باید راضی‌تان نمی‌کند، حتما سر فرصت برای تغییر شغل‌تان تصمیم بگیرید. این‌جا همان لحظه نیاز به تغییر شرایط است.

 

مشکل را حل کنید

اگر کارفرما، هم‌کارها و پرسنل خدماتی محل کارتان مشکل دارید، آن را حل کنید. در غیر این صورت نمی‌توانید به کارتان ادامه دهید. حل کردن مشکل اولین و بهترین قدم برای باقی ماندن در محل کار و ادامه آن با رضایت کامل است.

 

زندگی‌تان را مرور کنید

گاهی در محل کار مشکلی وجود ندارد، اما استرس بیرون از محل کار، مانند مشکلات خانوادگی، فردی، دوستانه و غیره خودشان را به شما تحمیل کرده و تحمل شما را کاهش می‌دهند. بنابراین شاید گاهی با حل کردن مشکل بیرونی، مشکل محل کار نیز خود به خود برطرف شود.

پایان پیام/

Print Friendly, PDF & Email

برچسب‌ها, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

ایران پزشک