یک روان شناس در گفت‌وگو با ایران پزشک:

اضطراب جدایى در سن مدرسه بیشتر است / درمان هراس از مدرسه

اضطراب جدایى در سن مدرسه بیشتر است / درمان هراس از مدرسه
تاريخ:سوم مهر 1398 ساعت 10:43   |   کد : 11947   |   مشاهده: 14359
یک روان شناس گفت: اختلال اضطراب جدایی در هر سنی در کودکان ممکن است ایجاد شود، ولی کودکان در سنین مدرسه بیشتر آن را تجربه می‌کنند. همه کودکان نسبت به والدین خود وابستگی عاطفی دارند و این وابستگی در حد تعادل هیچ مشکلی برای والدین و کودک ایجاد نمی‌کند.
مریم گویا در گفت‌وگو با خبرنگار ایران پزشک درباره اختلال اضطراب جدایى براى کودکان در سن مدرسه افزود: مادرانی که بیش از اندازه کودک را به خود وابسته کرده و مراقب رفتار و حرکات او هستند، از کودک خود شخصیتی می سازند که قادر نیست دوری از مادر را حتی برای مدت کوتاه تحمل کند. معمولا مادران این کودکان دارای ویژگی هایی از قبیل اضطراب، حمایتگری بیش از حد، تردید، غیرمنطقی بودن و حساسیت بالا هستند و این اضطراب را با بیان افکار منفی و استرس زا به فرزندشان منتقل مى کنند و این موضوع به دلیل عمده ترس بچه ها از مدرسه رفتن تبدیل مى شود.

وى درباره علائم و نشانه هاى اضطراب جدایی در فرزندان بیان کرد: اضطراب جدایی به صورت های گوناگون مثل بی اشتهایی، دردهای شکمی، حالت تهوع، مشکلات خواب، سردرد و کابوس های شبانه بروز مى کند. این کودکان هنگام جدایى از والدین ناراحت می شوند و هنگام جدا شدن از مادر اضطراب بسیار شدیدی پیدا می کنند.

گویا ادامه داد: کودک در خانه مادرش را مانند سایه دنبال می کند تا به این وسیله بر اضطراب خود غلبه کند. چنین کودکانی به جدایى از مادر و خانه، تمایلی نداشته و به شدت به مادر وابسته هستند.

انطباق با شرایط جدید

این روان شناس اظهار داشت: انطباق با شرایط جدید از جمله مدرسه رفتن، به خلق و خوی هر یک از ما بستگی دارد. نمی توان انتظار داشت که کودکان دیدگاهی مشابه بزرگسالان داشته باشند و به سرعت با شرایط مدرسه کنار بیایند، به خصوص که این امر در کودکان با اختلال اضطراب جدایی سخت تر است.

وى افزود: برخی مواقع ناراحتی کودکان از مدرسه رفتن به شکل پرخاشگری یا لجبازی یا گستاخی در روزهای پیش از آغاز مدرسه بروز می کند. این هیجانات خشم و ناراحتی بخشی از زندگی فرزند بوده و صحبت کردن درباره آنها برای کودکان دشوار است و به همین دلیل به این نحو بروز می کند.

دلایل هراس از مدرسه

گویا درباره دلایل هراس از مدرسه گفت: ترس از مدرسه رفتن ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد؛ وابستگی شدید به مادر، اعتماد به نفس پایین کودک، ترس از تنهایی و دوری از خانواده، ترس از درس و مدرسه و تنبیه، شنیدن خاطرات بد و نامطلوب از پدر و مادر از جمله علت های این ترس است.

وى ادامه داد: مادر یا پدری که تجربه های منفی همراه با وحشت و ترس و اضطراب خود را از دوران تحصیل و مدرسه، تنبیه و توبیخ ها به بچه ها انتقال می دهند و از آنها می خواهند مواظب رفتارشان باشند، خواه ناخواه، بذر امتناع و ترس از مدرسه را در افکار آنان می کارند.

این روان شناس افزود: همچنین والدینی که یکی از کودکان خود را در نتیجه بیماری یا عوامل دیگر از دست می دهند، حساسیت خود را در مراقبت و نگهداری از کودکان دیگر بیشتر می کنند و همین باعث می شود که کودکان ناخودآگاه اضطراب ناشی از جدایی از پدر و مادر را تجربه کنند. البته یک نکته قابل ذکر وجود دارد که گاهی کودکان درگیر یک مشکل شایع دیگر هستند که در واقع ترس از ترک منزل است. وقوع حوادثی ناگوار مثل دعوای والدین در خانواده موجب می شود کودک تصور کند اگر به مدرسه برود و دور از محیط خانواده باشد اتفاق ناگواری پیش خواهد آمد.

درمان هراس از مدرسه

گویا در مورد درمان هراس از مدرسه رفتن کودکان بیان کرد: برای حل این مشکل والدین باید اقداماتی در جهت تقویت روحیه مستقل در کودک انجام و میزان وابستگی او را کاهش دهند. در ابتدا سعی کنید کودک را در زمان‌هایی کوتاه به مراقب جدید یا مهدکودک بسپارید تا تجربه‌های مثبتی را در آن‌جا داشته باشد. همچنین مى توان کودک را به مدت کوتاه کنار مادربزرگ، خاله یا دوستى که با فرزندتان رابطه نزدیک دارد و قابل اعتماد است، بگذارید و کم کم زمان ماندن کنار انها را افزایش دهید.

وى ادامه داد: پس از بردن کودک به مهد یا مدرسه مدتی آنجا بمانید و بلافاصله و بدون خداحافظى و در حال گریه کودک را رها نکنید.

این روان شناس افزود: قبل از آنکه کودک را در محل جدید ترک کرده و تنها بگذارید، کمک کنید تا کودک با محیط و افراد جدید آشنا شود. اگر کودک بزرگ‌تر است، او را به کودکان دیگری که در آن محیط هستند معرفی کنید و بازی و تفریح خاصی را با آن‌ها ترتیب دهید.

گویا اظهار داشت: کودک را به خاطر اضطرابش مسخره نکنید و او را به ‌خاطر این ترس و اضطراب، سرزنش و شماتت نکنید. اجازه دهید تا کودک بداند که می‌فهمید چقدر سخت است انسان از کسی که تا این حد دوستش دارد جدا شود، کودک را درک کنید و ناراحتی او را بپذیرید.

وى افزود: به کودک خود بفهمانید که در امنیت و سلامت خواهد بود. عشق، محبت و علاقه بی‌قید و شرط خود را از کودک دریغ نکنید. انتظار آن‌را داشته باشید که در چند هفته اول ورود به مهد یا مدرسه کودک خسته باشد و زود تحریک‌پذیر شود. دزدکی و یواشکی و در حال گریه کردن، کودک را ترک نکنید.

این روان شناس گفت: اگر کودک تحت هیچ شرایطی حاضر نشد به مهد یا مدرسه برود و در منزل ماند، برای او زیاد فعالیت‌های تفریحی و سرگرمی در منزل فراهم نکنید. در بازی‌ها با ایفای نقش، جدایی را با کودک تمرین کنید. همچنین در روز بارها و بارها با او قایم موشک بازى کنید.

گویا بیان کرد: وسیله آرامش بخش یا یک یادگاری از شما در زمان غیبت تان می تواند کمک شایانی به کودک کند. این وسیله می تواند یک عکس از شما یا یکی از لباس هایتان باشد. البته در مواردی اثر معکوس داشته است. برخی اشیا مانند حیوان عروسکی، یک پتو یا حتی انگشت خود کودک گاهی می تواند یک منبع آرامش باشد.

پایان پیام/

http://iranpezeshknews.ir/News/1/11947
Share

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان